Strategia buy the dip polega na dokupowaniu aktywów po spadku ceny. Jej intuicja jest prosta: jeśli inwestor wierzy w długoterminową wartość rynku, indeksu albo spółki, przecena może być okazją do zakupu po niższej cenie. Problem polega na tym, że nie każdy spadek jest okazją, a nie każdy „dołek” okazuje się prawdziwym dołkiem.

Growth investing to strategia skupiona na spółkach, które mają szansę rozwijać się szybciej niż szeroki rynek. Mogą zwiększać przychody, docierać do nowych grup odbiorców, skalować technologię, poprawiać marże albo budować silną pozycję w dynamicznie rosnącej branży. Inwestor wzrostowy jest gotów zapłacić wyższą cenę, jeżeli uważa, że przyszły rozwój przedsiębiorstwa uzasadni dzisiejszą wycenę.

Strategia bieżącego dochodu polega na budowie portfela, który ma generować regularne wpływy. Inwestora interesuje nie tylko wzrost wartości aktywów, lecz także gotówka otrzymywana w trakcie inwestycji. Źródłem takiego dochodu mogą być dywidendy, odsetki od obligacji, kupony, czynsze z najmu, wypłaty z funduszy dochodowych albo inne powtarzalne przepływy.

Strategia zachowania kapitału koncentruje się przede wszystkim na ochronie już zgromadzonych środków. W przeciwieństwie do strategii wzrostowych nie stawia na maksymalizację potencjalnej stopy zwrotu. Jej podstawowym zadaniem jest ograniczenie ryzyka dużych strat, utrzymanie płynności i zabezpieczenie majątku przed decyzjami, które mogłyby trwale naruszyć finansową stabilność inwestora.