Strategia bieżącego dochodu polega na budowie portfela, który ma generować regularne wpływy. Inwestora interesuje nie tylko wzrost wartości aktywów, lecz także gotówka otrzymywana w trakcie inwestycji. Źródłem takiego dochodu mogą być dywidendy, odsetki od obligacji, kupony, czynsze z najmu, wypłaty z funduszy dochodowych albo inne powtarzalne przepływy.
To podejście różni się od strategii nastawionych wyłącznie na wzrost kapitału. Inwestor dochodowy chce, aby portfel regularnie zasilał jego budżet. Może reinwestować otrzymywane środki albo przeznaczać je na bieżące wydatki, dlatego strategia bieżącego dochodu często interesuje osoby zbliżające się do emerytury, rentierów, przedsiębiorców po sprzedaży firmy albo inwestorów budujących dodatkowe źródła wpływów.
W strategii bieżącego dochodu kluczowe jest nie samo oprocentowanie czy wysokość dywidendy, lecz trwałość i jakość przepływów.
Źródła regularnych wpływów
Najbardziej znanym źródłem dochodu są dywidendy. Spółki wypłacające część zysku akcjonariuszom mogą być atrakcyjne dla inwestorów, którzy oczekują powtarzalnej gotówki. Ważne jest jednak, aby dywidenda wynikała z realnych zysków i przepływów pieniężnych, a nie z nadmiernego zadłużania spółki.
Drugim źródłem są obligacje – skarbowe, komunalne albo korporacyjne. Dają one odsetki, ale różnią się poziomem ryzyka. Obligacje skarbowe zwykle uchodzą za bardziej konserwatywne, natomiast obligacje korporacyjne mogą oferować wyższe oprocentowanie kosztem większego ryzyka kredytowego.
W strategii bieżącego dochodu ogromne znaczenie ma otoczenie stóp procentowych. Dobrym przykładem są amerykańskie obligacje 10-letnie. Według danych opartych na serii Rezerwy Federalnej, rentowność 10-letnich obligacji USA osiągnęła historyczny szczyt 15,84% we wrześniu 1981 r., a historyczne minimum 0,52% w sierpniu 2020 r. Dla inwestora posiadającego 1 mln dolarów oznaczałoby to różnicę między około 158,4 tys. dolarów rocznego dochodu brutto a zaledwie 5,2 tys. dolarów.
Kolejnym źródłem dochodu są nieruchomości na wynajem. Czynsz może dawać regularny przepływ gotówki, ale wymaga zarządzania lokalem, obsługi najemców, remontów i uwzględnienia pustostanów. Dochód z najmu nie jest całkowicie pasywny, zwłaszcza przy bezpośrednim posiadaniu nieruchomości.
Ryzyko pogoni za wysokim dochodem
Największym błędem w strategii bieżącego dochodu jest pogoń za najwyższą stopą wypłaty. Bardzo wysoka dywidenda, kupon obligacyjny albo czynsz w relacji do ceny mogą wyglądać atrakcyjnie, ale często są sygnałem podwyższonego ryzyka, ponieważ rynek rzadko oferuje wysoki dochód bez powodu.
W przypadku akcji ryzykiem jest obniżenie lub zawieszenie dywidendy, zaś w wypadku obligacji – problemy emitenta ze spłatą. W przypadku nieruchomości: kosztowny remont, spadek popytu albo zmiana regulacji. Portfel dochodowy powinien być budowany tak, aby jedno źródło problemów nie zachwiało całym budżetem inwestora.
Wysoki dochód z inwestycji jest atrakcyjny tylko wtedy, gdy inwestor rozumie, jakie ryzyko stoi za tą wypłatą.
Strategia bieżącego dochodu: jak ją budować?
Strategia bieżącego dochodu pasuje do osób, które oczekują regularnych wpływów z portfela. Może być przydatna na emeryturze, przy częściowej niezależności finansowej albo jako uzupełnienie dochodów z pracy czy działalności gospodarczej. Dobrze sprawdza się także u inwestorów, którzy wolą widzieć efekty inwestowania w postaci gotówki wpływającej na rachunek.
Nie oznacza to jednak, że portfel dochodowy powinien ignorować wzrost kapitału. Jeżeli aktywa wypłacają dochód, ale ich wartość systematycznie spada, całkowity wynik może być słaby – nawet ujemny. Dlatego trzeba patrzeć na łączną stopę zwrotu: wypłaty plus zmianę wartości aktywów.
Dobrze zbudowana strategia bieżącego dochodu łączy regularność z ostrożnością. Nie chodzi w niej o znalezienie najwyższej stopy wypłaty na rynku, lecz o stworzenie portfela, który może generować przepływy w różnych warunkach. Stabilny dochód jest wartościowy wtedy, gdy nie odbywa się kosztem nadmiernego ryzyka utraty kapitału.
