Instrumenty z dźwignią finansową pozwalają kontrolować pozycję większą niż kapitał faktycznie zaangażowany przez inwestora. W praktyce niewielka zmiana ceny instrumentu bazowego może przełożyć się na dużą zmianę wyniku na rachunku. Dźwignia występuje m.in. w kontraktach terminowych, CFD, opcjach, certyfikatach lewarowanych i niektórych produktach strukturyzowanych.

Kontrakt terminowy futures jest umową kupna lub sprzedaży określonego instrumentu w przyszłości po cenie ustalonej dziś. Instrumentem bazowym może być indeks giełdowy, waluta, obligacja, stopa procentowa, ropa, złoto, pszenica albo inny surowiec. W praktyce wielu inwestorów nie chce fizycznej dostawy aktywa, lecz wykorzystuje kontrakty do spekulacji, zabezpieczenia portfela albo zarządzania ryzykiem.

Zakup mieszkania na kredyt pozwala inwestorowi kontrolować aktywo warte znacznie więcej niż posiadany kapitał własny. To klasyczna dźwignia finansowa. Jeżeli nieruchomość rośnie na wartości, a najem pokrywa istotną część kosztów, zwrot z kapitału własnego może być wyższy niż przy zakupie za gotówkę.