Terminy zwolnień grupowych

Terminy zwolnień grupowych

[20.05.2014] "Zwolnienia grupowe" w rozumieniu art. 1 ustawy o szczególnych zasadach istnieją wtedy gdy w terminie 30 dni dochodzi do wypowiedzenia stosunków pracy z przyczyn nieleżących po stronie pracownika.

Okres powyższy rozpoczyna się od daty złożenia pracownikowi pierwszego wypowiedzenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1994 r., sygn. akt: I PRN 63/94), niezależnie od dnia w którym to nastąpiło (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 2001 r., sygn. akt: I PKN 334/00).

Ponadto do limitu "zwolnień grupowych" należy doliczyć porozumienia stron o rozwiązaniu stosunku pracy o ile nastąpiły z przyczyn niedotyczących pracownika, jeżeli w okresie wskazanym powyżej zawarto ich co najmniej 5.

Bardzo ważny jest fakt, iż ustawę o szczególnych zasadach stosuje się także do wypowiedzeń warunków pracy i płacy, które następują z przyczyn nie leżących po stronie pracownika. Przy czym szczególnym rodzajem "zwolnień grupowych" jest dokonywanie wypowiedzeń zmieniających warunki pracy i płacy z powodu utraty mocy obowiązującej układu zbiorowego pracy o ile są spełnione warunki wynikające z art. 1 ustawy o szczególnych zasadach … (tak też Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt: III BP 5/07). W przypadku wypowiedzeń warunków pracy i płacy miarodajne jest złożenie tych wypowiedzeń pracownikom w terminie 30 dni, nie zaś fakt, w ilu przypadkach dojdzie do rozwiązania stosunku pracy na skutek odmowy przyjęcia tych warunków przez pracowników.

Wskazać także należy, iż w przypadku gdy nie dochodzi do "zwolnienia grupowego" pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników dokonujący wypowiedzenia stosunku pracy z przyczyn nie leżących po stronie pracownika, to działanie pracodawcy podlega regulacji art. 10 ustawy o szczególnych zasadach, który nakazuje stosowanie jedynie niektórych przepisów tejże ustawy (art. 5 ust. 3-7 – ograniczający dopuszczalność wypowiedzenia stosunku pracy określonej kategorii pracowników i art. 8 – przewidujący dodatkowe świadczenia pieniężne dla zwalnianych pracowników) w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy.

Powyższe oznacza, iż w tym przypadku w odróżnieniu od "zwolnień grupowych" przyczyna nie leżąca po stronie pracownika musi być przyczyną wyłączną. W innym razie, jeżeli istnieje kilka wskazanych przyczyn przez pracodawcę w oświadczeniu o wypowiedzeniu stosunku pracy leżących po stronie pracownika i po stronie pracodawcy, to nie istnieje konieczność stosowania przepisów art. 10 ustawy o szczególnych zasadach  (podobnie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt: I PK 81/10).

Autor: Grzegorz Trejgel, redaktor iuslaboris.pl

Stan prawny: 5 maja 2014 roku

Podstawa prawna: ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy

Treści dostarcza: www.iuslaboris.pl Sp. z o.o., patron merytoryczny Wojewódka i Wspólnicy Sp.k.

Oceń ten artykuł: